خانه
عناوین مطالب
تماس با من
این روزها که میگذرد... بعد از چهار سال برگشتم ... هنوزم همونم با چهار سال عمر بیشتر
به جای دلتنگی
این روزها که میگذرد... بعد از چهار سال برگشتم ... هنوزم همونم با چهار سال عمر بیشتر
به جای دلتنگی
روزانهها
همه
آنچه از دل برآمده شاید در دل نشیند
پیوندها
آنچه از دل برآمده شاید در دل نشیند
تنهاترین مرد
رز سرخ
یه دهات داریم هیشکی نداره
خزعبلات یه قلب پوسیده
جدیدترین یادداشتها
همه
و باز هم روز های قابل ثبت
بازگشت
باز باران با ترانه میخواند آوازی دوباره
چه با عجله ورق میخورد این دفتر زندگی...
هنوز فیلم یاده هندوستان میکنه... تو به دل نگیر به روی خودت نیار
خدایا چنان کن سرانجام کار تو خوشنود باشی و ما رستگار
خلأ
برای من هیچ چیز تغییر نخواهد نکرد
شکسپیر
بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
دلتنگی یا سرگشتگی؟؟؟
پیش به سوی به ثمر نشستن
خداحافظ لاهیجان
فردا میشه 3 مهر...
سرگشتگی هم عالمی داره
بایگانی
تیر 1400
1
دی 1396
1
مهر 1392
2
فروردین 1392
1
اسفند 1391
1
دی 1391
2
آبان 1391
3
مهر 1391
3
شهریور 1391
6
مرداد 1391
3
خرداد 1391
2
اردیبهشت 1391
1
فروردین 1391
2
دی 1390
1
آذر 1390
1
مهر 1390
1
شهریور 1390
1
مرداد 1390
2
تیر 1390
2
خرداد 1390
3
اردیبهشت 1390
2
فروردین 1390
9
اسفند 1389
4
بهمن 1389
10
آمار : 33015 بازدید
Powered by Blogsky
حادثه
هر صبح
با شنیدن یک عطسه
می ایستم که حادثه از خانه بگذرد
آنگاه
دنبال آن به راه می افتم
محمدعلی بهمنی
من
دوشنبه 18 بهمنماه سال 1389 ساعت 12:04 ق.ظ
0
لایک
نظرات
0
+ ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.